Konya

Turks

Kenmerken
Keuken	Turks
Specialiteit	Grill
Accommodatie	ontbijt, kindvriendelijk
Mogelijkheden	af te halen, vegetarische maaltijd

Prijzen
Voorgerecht	€3,5 tot €4
Hoofdgerecht	€7 tot €9,5
Nagerecht	€3 tot €

Openingsuren
ma	van 08:30 tot 20:30
di	van 08:30 tot 20:30
wo	van 08:30 tot 20:30
do	van 08:30 tot 20:30
vr	van 08:30 tot 20:30
za	van 08:30 tot 20:30
zo	gesloten

Snackbar van het jaar

De Week van de Smaak had vorig jaar Turkije als gastland. Tijdens de voorbereiding van een culinaire wandeling door de Turkse buurt aan de Haachtsesteenweg heb ik Konya ontdekt. Het is een kleine snackbar. Al twintig jaar kiest Ali Razi iedere dag een zestal gerechten van zijn kaart als dagschotel en bereidt die met liefde. Zijn zonen zorgen voor de bediening. Junior is niet echt overtuigd als ik voorstel om er op een woensdagmiddag te gaan lunchen. Bij het binnenkomen heeft hij direct door dat het hier niet gaat om een fastfoodtent zoals er in Brussel dertien in een dozijn zijn. We nemen plaats aan een van de vijf tafels en hebben plots een vakantiegevoel: de conversaties in het Turks naast en achter ons, de foto van Atatürk boven de toog, de Turkse muziek op de achtergrond.
Om te beginnen bestel ik een iskembe (ingewandensoep €3,50) die melkwit van kleur is en waarin veel malse stukken tripes zitten. Junior probeert de dikke, fluweelachtige mercimek (linzensoep €3,50). Op de soep drijft wat beurre noisette en met het partje citroen kan je de zuurtegraad regelen. Vraag vooral ook een schoteltje opgelegde pepertjes. Door tussen twee lepels in hiervan een hap te nemen geef je de soep pit. Het Turkse brood met sesamzaad hebben we net zien leveren en is kraakvers. We drinken hierbij ayran (met water aangelengde gezouten yoghurt €1,20) omdat iedereen dit doet. Het geeft een mooi contrast met de zure en pikante toetsen van de soep.
Als hoofdgerecht komen er aan de overzijde Izmir köfte (bouletten op Izmirse wijze €8) op tafel. De langwerpige lamsbouletten in tomatensaus, met maanvormige gebakken aardappelen, hebben een diepe smaak door het rijkelijk gebruik van komijn. Voor mij wordt er een grote portie hemelszachte kuzu firin (lamsbout met groente uit de oven €8) geserveerd. We krijgen ook twee borden smeuïge kleefrijst en nootachtige bruine rijst met wat kuru fasulye (witte bonen in een lichte tomatensaus) op. Ik drink een glas best lekkere Turkse Yakut 2007 (€2), een wijn uit Zuidoost-Anatolië. Junior vindt zijn Türkkuzilayi bruiswater (€1,20) super. Het lijkt volgens hem sterk op het keidure Franse Chateldon: de Rolls-Royce onder de spuitwaters. Het kietelt superzacht je gehemelte en het is bovendien betaalbaar.
We vallen stijl achterover van onze hemels subtiele desserts: kemal pasa (balletjes van kaas en griesmeel in een honingsaus met crème fraîche van schapenmelk €3) en firin sütlaç (rijstpap uit de oven €3). Terwijl we nog een Turkse thee (€1) drinken, bestellen we een döner kebab (€3,50) om mee te nemen voor Madame, die thuis ziek te bed ligt. Hier geen mystery meat van de vetsmelters Verkest, maar fijne plakjes kwaliteitsvlees in een Turkse pistolet met kebabsaus. Een landmark ten westen van Istanbul. Als ik dan tot slot nog vermeld dat we voor dit alles slechts €39,60 betaalden, is het duidelijk dat ik dom ben geweest om dit geheim adresje te verklappen.

'Sublieme snackbar waar homemade de standaard is'