San Daniele

Italiaans

Kenmerken
Keuken	Italiaans
Specialiteit	Gastronomisch
Accommodatie	airco

Prijzen
Budget	€Degustatiemenu voor €80.
Voorgerecht	€17 tot €40
Hoofdgerecht	€22 tot €100
Nagerecht	€ tot €

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 13:00 en van 19:00 tot 21:00
wo	van 12:00 tot 13:00 en van 19:00 tot 21:00
do	van 12:00 tot 13:00 en van 19:00 tot 21:00
vr	van 12:00 tot 13:00 en van 19:00 tot 21:00
za	van 12:00 tot 13:00 en van 19:00 tot 21:00
zo	gesloten

Wat is er romantischer dan '29 jaar samenzijn' - ja, we waren heel jong maar hebben er nog geen minuut spijt van gehad - te gaan vieren in een Italiaans restaurant? Eén met een Michelinster dan nog: San Daniele. Het restaurant zit vol en door de eetzaal wandelend horen we hoofdzakelijk Nederlands.
Ik denk dat we het erover eens zijn dat het kan voorvallen dat een gerecht op is en niet meer kan worden geserveerd. Alleen wordt dat dan best bij de overhandiging van de kaart gemeld. Blijkt dat zowel het door mij gekozen voorgerecht, agnolotti met ricotta en provolone di Monaco (€21), als onze hoofdgerechtkeuze, ossobuco (€30), niet meer leverbaar zijn. Doe mij dan maar de vitello tonnato 'Gualtiero Marchesi' (€25), Madame kiest voor de scialatielli met poon, artisjokken en pachinotomaten (€21). Bij de keuze van het hoofdgerecht nemen we geen enkel risico meer en kiezen voor gefrituurde pijlinktvis en scampi (€22). Bingo, die zijn nog in voorraad. Hierbij gaan we een vernaccia di San Gimignano van Pazzini (€40 op de kaart, maar €43 op de rekening) drinken.
Vitello tonnato is opgebonden kalfsvlees van de bovenbil van een wat ouder kalf (vitello) dat in een groentebouillon wordt gekookt. Als het is afgekoeld wordt het versneden in dunne plakjes. Daarna wordt het bedekt met een smeuïge saus op basis van olijfolie, tonijn en ansjovis uit conserven. Na het een tijd te hebben laten trekken wordt het gerecht met wat kappertjes bestrooid en opgediend. Hier is het vlees gebraden als een rosbief. Het is nog saignant in het midden. De saus is er een paar minuten eerder opgekwakt want van smaakconvergentie is hier totaaal geen sprake. Ik laat de helft staan en ben verbijsterd dat dit gerecht de naam van de allereerste driesterrenchef van Italië draagt. Marchesi heeft in zijn jonge jaren stage gelopen bij Triosgros en is de founding father van de Italiaanse nouvelle cuisine. Dit voorgerecht heeft voor mij zoveel met nouvelle cuisine te maken als Frans Bauer met rock-'n-roll. Scialatielli is een verse pasta waarin basilicum en pecorino kaas verwerkt zit. Het is een specialiteit uit Amalfi. Het gerecht dat hier op tafel komt drijft in olijfolie en doet walgen na een paar happen. Ook dit gerecht wordt maar half opgegeten.
Als ons hoofdgerecht wordt opgediend weten we niet wat er ons overkomt. De pijlinktvisringen zijn niet lang genoeg gefrituurd. Ze zijn niet krokant en smaken melig. Op zich geen ramp, maar het is wel onvergeeflijk dat de scampi niet zijn gekuist. We raken ons bord niet aan en de gastheer zijn € valt pas als we hem uitleggen dat we bij tijd en wijlen wel de gastronaut willen uithangen, maar niet zover wensen te gaan om darmkanaal gevuld met... juist ja te eten. Hij neemt onze borden beschaamd terug, biedt zijn excuses niet aan maar schrapt onze hoofdgerechten van de rekening. We bestellen twee espresso's, betalen de rekening (€117) en gaan ontgoocheld naar huis.

'Ontgoochelend voor een sterrenrestaurant'