La Mandragola

Italiaans, Mediterraan

Kenmerken
Keuken	Italiaans, Mediterraan
Specialiteit	Gastronomisch,
Accommodatie	airco, terras, menu is beschikbaar in het Nederlands

Prijzen
Voorgerecht	€13,0 tot €16,0
Hoofdgerecht	€19,0 tot €26,0
Nagerecht	€8,0 tot €0,0

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 23:00
di	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 23:00
wo	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 23:00
do	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 23:00
vr	van 12:00 tot 15:00 en van 19:00 tot 23:00
za	van 19:00 tot 23:00
zo	gesloten

Keikop (gelukkig maar)

Umberto Piccinni heeft beslist een abonnement op gelegenheden die poëtisch aandoen. We kenden hem nog van de eerste versie van Terre de Lune, maar tegenwoordig is hij chef annex eigenaar van La Mandragola, ooit the place to be voor liefhebbers van de echte Italiaanse keuken. Het restaurant is ondergebracht in een herenhuis waarvan je er aan de statige Tervurenlaan massa's vindt. De inrichting is comfortabel, maar nogal dertien-in-een-dozijn, dus daarvoor staan ze hier niet aan de deur te dringen. Wel voor de krokante artisjokken in de salade (€13) of de carpaccio van gegrild eekhoorntjesbrood (€16), voor de spartelverse inktvisjes of babycalamarissen die kort aangebraden zijn en met lichtjes zure toetsen geserveerd worden (€14). Ze komen aanschuiven voor de smeuïge risotto met porcini (€16) en voor de Ierse ossenhaas in balsamicosaus (€23). En als je dan de chocolademousse hebt geproefd, zou je wel gek zijn als je niet terugkwam naar dit restaurant met een Italiaanse chef die weigert Italiaans te koken.
Umberto heeft het namelijk in zijn hoofd gehaald om geen pasta's te maken, tegen het advies in van la mamma (je moet het lef maar hebben!), van zijn partner Peggy (charmante jongedame die de bediening perfect in handen heeft) en van deze grote goeroe van de gastronomie bezuiden het kanaal (mijn advies in de wind slaan, je moet maar durven! Wat een ego heeft die snotneus!) En misschien maar goed ook, want om goed, eerlijk en met gevoel te koken, moet je natuurlijk de gepaste producten hebben en over de juiste techniek beschikken, maar het verschil tussen twee identieke recepten proef je in de scheut liefde en eerlijkheid die er in gelegd wordt. Ik zweer het jullie: als de ambachtelijke vakman de ingrediënten van een gerecht vertroeteld heeft en de chef zijn ziel in de bereiding heeft gestopt, dan proef je dat, los van alle technische en objectieve criteria.
Net zoals ik proef (enfin, eigenlijk steeds minder, omdat ik ze niet meer eet) dat er aan die bevroren witte broodjes die snel nog even afgebakken worden in het restaurant kraak noch smaak zit: troosteloze hoopjes brood waar geen greintje positieve energie in zit. Weet je trouwens wat mandragola is? In het Nederlands heet hij alruin, een plant waarvan je gaat hallucineren en voor je je allerlei zaken gaat inbeelden: nee, ik heb hem nog nóóit geprobeerd...

Lekkere mediterrane keuken en Italiaanse wijnkaart.