Italiaans
| Kenmerken | |
| Keuken | Italiaans |
| Accommodatie | terras |
| Mogelijkheden | af te halen |
| Prijzen | |
| Voorgerecht | €9,0 tot €12,0 |
| Hoofdgerecht | €10,0 tot €16,0 |
| Nagerecht | €4,0 tot €5,0 |
| Openingsuren | |
| ma | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| di | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| wo | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| do | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| vr | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| za | van 12:00 tot 15:00 en van 18:30 tot 23:00 |
| zo | gesloten |
Tina hééft het
Casa Gianni ligt goed verstopt op de Boondaalse Steenweg. We hebben dan ook even moeten zoeken. Maar parkeren kan voor de deur. Het restaurant opent vanavond de deuren na een welverdiende vakantie, en de eigenares straalt dat het een aard heeft.
De muren zijn beschilderd met landschappen, ik vermoed Italiaanse vergezichten. Een designerprijs zal voor het interieur niet weggelegd zijn, maar we voelen ons hier wel meteen op ons gemak. 'Ik voel me hier net op den buiten', zegt mijn tafelgenote. '...en ik bedoel dat positief, hé', voegt ze er meteen aan toe. De goed uitgeruste en mooi gebruinde Tina staat al snel naast ons met het bord met suggesties. Wanneer ze de Italiaanse gerechten opsomt, beginnen we zowaar te watertanden. Je krijgt de indruk dat Tina zelf ook honger heeft en bijgevolg ieder gerecht de hemel in prijst. Achter ons zit een uitbundige tafel van zes. Ze maken het wel echt bont, waardoor een normaal gesprek aan mijn tafeltje onmogelijk wordt. We verhuizen naar het niet-rokersgedeelte van het restaurant. Maar goed ook, want over enkele maanden moeten we het toch gewoon zijn. We kunnen maar beter al beginnen te oefenen om het roken te laten wanneer we uit gaan eten.
Mijn tafelgenote neemt een vitello tonnato(12 '). De kalfslapjes zijn nog lekker sappig, de saus op basis van tonijn is naar mijn smaak iets te smeuïg. Er liggen kleine stukjes zwarte olijven op het bord, maar ik mis toch de kappertjes. Zelf eet ik een pasta met tomaat en basilicum( 9.5 ). De eenvoud zelve, maar als deze klassieker goed is klaargemaakt, dan weet je waarom de Italiaanse keuken zo opgehemeld wordt. En ja hoor, deze pasta was een zaligheid.
Tot driemaal toe komt een jonge dienster ons vragen of alles naar wens is. Het onzekere in haar stem doet ons vermoeden dat ze aan haar eerste dag als jobstudente is begonnen. Lang moeten we niet wachten op ons hoofdgerecht. Vrij dun gesneden en gebakken lapjes zwaardvis met olijfolie en citroen ( 16 )herhalen de hierboven aangehaalde logica van eenvoud. Hier eet je goed en eenvoudig, de bediening is hartelijk en Tina is een echt schatje.
De lach van Tina en een bord goede pasta: een mens glimlacht van minder.