Belgisch-Frans
| Kenmerken | |
| Keuken | Belgisch-Frans |
| Specialiteit | Streekgerechten |
| Accommodatie | terras |
| Prijzen | |
| Voorgerecht | €12,0 tot €15,0 |
| Hoofdgerecht | €15,0 tot €20,0 |
| Nagerecht | €4,0 tot €5,0 |
| Openingsuren | |
| ma | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| di | gesloten |
| wo | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| do | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| vr | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| za | van 19:00 tot 22:30 |
| zo | gesloten |
Jammer voor Sigmund
Met een diploma politieke wetenschappen en een opleiding tot psychoanalytica op zak had ze het verder kunnen schoppen, onze Caro. Maar ja, 's nachts in bed droomde ze niet van hoge functies en een carrière in de diplomatie, reeg ze geen freudiaanse beweringen aaneen om daar jungiaanse archetypes tegenover te plaatsen, maar droomde ze van pekingeend, frambozentaart en kruidenjus. Met keukenprinsessen als moeder en grootmoeders is ze als klein meisje al (met haar neus) in de ketel gevallen. Dat raak je niet zomaar kwijt. En omdat ze steeds complimenten kreeg van haar vrienden en sinds jaar en dag de kleine hapjes verzorgde in de bar van haar man, besloot ze de sprong in het diepe te wagen.
La Table à Caro is een speld in een hooiberg, een klein eerlijk restaurant tussen een roedel hongerige wolven, modieuze tentjes, gevestigde waarden, neokantines en bars waar je naargelang de stand van de zon moet neerstrijken. Het restaurant heeft een kleine zaal waarin de blauwgrijze tinten overheersen, als de grijze lucht op een mooie winterdag aan zee. Het kleine binnenplaatsje achter is opgefleurd met 1.001 bakjes aromatische kruiden: 'Ik kan veel verdragen... Maar jonge sla in september, slap nog, in vochtige bedjes, dat niet.'
In de keuken combineert Caro twee werelden. Voor 'meisjes' die altijd al graag spéélden dat ze eten, heeft ze lichte gerechten bedacht, zoals grote gegrilde garnalen op een fruitsalade met jasmijngelei of een scampisalade met gekaramelliseerde aardbeien in balsamicoazijn. Voor de 'testosteronjunks' heeft de chef mooie stukken vlees die ze langzaam roostert en daarbij voortdurend met jus overgiet.
Ik zet mijn vork in de gebakken venusschelpen met pesto van de chef, een stevige portie (€14) die zwemt in een heerlijk geurende groene jus. Sergio gaat dan weer voor de gebakken eendenleverschnitzel met cuberdonsaus (€15). Die laatste smaakt, logisch, naar snoep en is maar zozo. Maar de combinatie met de eendenlever, waaraan de saus haar zoetzure toets kwijt kan, is bijzonder geslaagd.
Ik ga door met eendendij, gebakken aardappeltjes en lekkere, in gesloten pan gegaarde spinazie met boter (€17): perfect! Sergio neemt de in arabica gekaramelliseerde eendenborstfilet: de bereiding is tiptop in orde, de saus idem, dus is hij in de wolken. De borden zijn eenvoudig, zonder opsmuk of poeha.
Dit alles spoelen we weg met een Spaanse rode wijn van €24. Vincent, de ex-eigenaar van Le Soleil en Caro's wederhelft, houdt zich bezig met de bediening. Ik complimenteer hem met de schitterende wijnkaart die is samengesteld door Eddy Munster: geen enkele wijn kost meer dan €31 en hun selectie is top! Ananascarpaccio met frambozensaus, hemelse bolletjes chocoladesorbet: mmmh! Sorry Sigmund, maar deze Caro is meer op haar plaats achter het fornuis dan naast een divan.
Nieuw, klein en sympathiek restaurantje met een verse en eerlijke keuken waarbij schappelijk geprijsde wijnen worden geschonken.