New Cap

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Specialiteit	Gastronomisch
Accommodatie	terras, tuin
Mogelijkheden	af te halen, vegetarische maaltijd

Prijzen
Budget	€Tweegangenlunch voor €14 en driegangenlunch met een glas wijn voor €20.
Voorgerecht	€12,0 tot €19,0
Hoofdgerecht	€13,0 tot €23,0
Nagerecht	€7,0 tot €7,0

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
wo	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
do	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
za	van 19:00 tot 22:30
zo	gesloten

Parels voor de zwijnen

Vanaf dit schooljaar moet in de hotelscholen dringend aandacht worden besteed aan de noodzaak van het up-to-date houden van de website van een restaurant. Ik ontdekte New Cap immers dankzij de spectaculaire kaart op hun website. Wanneer ik bij het reserveren naar hun site verwijs, wordt er heel eerlijk gezegd dat die niet meer à jour is. Blijkt dat ik door het vereenvoudigen van de kaart volgend gerechtentrio kan klasseren in mijn map 'En Bart, wat heeft hij niet gewonnen?': een 'soupe de concombre froide à l'aneth et créme épaisse aigrelette', gevolgd door een 'pavé de tâche noire grillé' en een 'opéra au thé vert maccha'. Vanwege de eerlijkheid over het downscalen van de kaart beslis ik toch te reserveren. New Cap ligt op een boogscheut van de Brusselse ring aan de steenweg van Waterloo naar Leuven. Binnen komt ons een loungeatmosfeer en dito muziek tegemoet. Er is ook een terras en een aangename tuin. Het gemengde publiek blijkt vooral op de driegangenlunch (€20 incl. glas wijn) af te komen. Wij eten à la carte. Omdat Junior geëvolueerd is tot een kroket- en rauw vleesspecialist gaat hij de 'croquettes de truffes noires(€17) en de 'tartare de boeuf à l'Italienne(€18) testen. Ik doe hetzelfde met de 'assiette de saumon gravlax(€13) en de 'carré de cochon de lait(€19).
Het is toch zo simpel om een topgerecht te creëren. Maak kleine kaaskroketten en werk de vulling af met truffeljus. Leg er drie op een bedje van sla die besprenkeld is met hazelnootolie. Gravlax betekent 'begraven zalm'. In Scandinavië werd vroeger licht gezouten zalm bewaard door hem te begraven en zo te laten fermenteren. Vandaag de dag staat gravlax voor het marineren van zalmfilet met zout, suiker en dille. De versie op mijn bord smaakt heel compact. Daarbij komt een torentje van een mengsel van sterke geitenkaas en rivierkreeftjes. De link tussen de gravlax en de geitenkaas is een mierikswortel-honingsaus. Tot nu toe een dikke negen op tien.
De hoofdgerechten zijn helaas iets minder. De tartare blijkt een americain te zijn, want werd in de keuken geprepareerd. De dikke platte frieten zijn echter homemade en origineel met gedroogde dille en grof zeezout bestrooid. Het ribstuk van speenvarken is niet verfijnd genoeg voor dit restaurant. Het truffelschaafsel in de vleessaus smaakt naar niets. En van het hele assortiment beetgare groenten vallen de asperges op door hun bittere smaak. Ze zijn dus niet meer vers.
Als dessert kiezen we voor de loempia van banaan met pecannoten in een chocoladecoulis (€7). Dit lijkt ons het meest inventieve dessert, maar het is kurkdroog. Inclusief drank betalen we €99 voor deze lunch met ups en downs.

Zelfs na het vereenvoudigen van de kaart staan er nog enkele pareltjes op.