DegustHouse

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Specialiteit	Gastronomisch
Accommodatie	airco, menu is beschikbaar in het Nederlands
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Budget	€€
Voorgerecht	€5,5 tot €11,7
Hoofdgerecht	€11,5 tot €19,5
Nagerecht	€4,5 tot €8,0

Openingsuren
ma	van 11:00 tot 18:00
di	van 11:00 tot 18:00
wo	van 11:00 tot 18:00
do	van 11:00 tot 18:00
vr	van 11:00 tot 18:00
za	van 11:00 tot 18:00
zo	gesloten

Hoezo tweede beste?

In Stokkel, terminus van de metro, eindigt de stad. Als je het winkelcentrum verlaat dat dienst doet als metro-uitgang, waan je je in een knus dorp. Op het Dumontplein is sinds 1978 toppatisserie Mahieu gevestigd. In 2001 verkoopt Freddy Mahieu de zaak aan zijn trouwe luitenant, Philippe Vandecapelle, en begint in de aangrenzende straat met een tearoom, DegustHouse. Het is Chris, historica en goede vriendin, die mij de tip geeft dat het niet zomaar een tearoom is. Er kan ook uitstekend worden geluncht. Zo komt het dat we op een ijskoude middag aan het venster met spectaculair zicht op de kerk in Expo 58 stijl zitten. Het interieur straalt rust uit en is supèrcoool met designtafels en dito witleren stoelen. Het zit er vol chique mamzellen. Chris wordt binnenkort oma en daar klinken we op met een fruitige coupe Mandois champagne brut reserve (€8,80). Voor een euro extra krijgen we er drie (teleurstellende) hapjes bij. Het leuke aan de kaart is dat je bijna alle gerechten als voor- of als hoofdgerecht kan nemen. Hierdoor wordt de keuzemogelijkheid quasi verdubbeld.
Vanaf de eerste blik op onze esthetisch afgewerkte borden met sint-jakobsnoten (€11,30) is het duidelijk: dit wordt gastronomisch genieten. Drie grote kraakverse sint-jakobsnoten die vanbuiten mooi bruin zijn aangebakken en vanbinnen nog glazig, liggen op een bedje van langoustines, jawel, groene bloemkool, gefruite selder en roze pompelmoes. Op de noten is een schuimig sausje genapeerd. Het karafje witte Domaine de Montrabech (€14) is te fruitig, bijna te zoet. Een pays d'Oc is een foute keuze van mij.
De presentatie van de hoofdgerechten is spectaculair. Chris kiest voor de suggestie 'kalkoen met kaas' (€16). Op een langwerpig bord komen drie cordon bleu-achtige versies van kalkoen met telkens een andere kaas: fourme d'Ambert, mozzarella en een Griekse. Rondom het bord liggen courgette en aubergine in brunoise (kleine blokjes) en een tomatensausje met basilicum. De zetmeelcomponent komt van groene, gele en roze losgedraaide verse spirelli. Dit verdient de prijs van de meest arbeidsintensieve suggestie. Op mijn bord vind ik een kalfsmignon, het uiteinde van de filet, met bospaddenstoelen en een saus op basis van bonenkruidsap. Aangekorste balkvormig gesneden polenta doet dienst als houder van in de oven gedroogde pancetta. De smaken zijn paf, in your face loepzuiver. Het karafje Domaine d'Aubaret (€14), een zachtkruidige merlot is een betere keuze.
Tot slot speelt de keuken met de desserts een thuismatch. Mahieu is en blijft Mahieu. 'Le marron' (€8) is een origineel kunstig dessertbord met kastanjetaart, geglaceerde kastanjes en sorbet van mandarijnen. 'Le second meilleur gâteau au chocolat' (€7) is een eerbetoon aan een oud-leerling: Pierre Marcolini. Wittamer eat your heart out. Bij een espresso (€2,90) blijven we natafelen en voor we het weten is het tijd voor het vieruurtje. Maar dat is voor een volgende keer. De rekening blijft op €124 steken.

Gastronomisch prijsvriendelijk lunchen in een tearoom? Het kan. Daarenboven de beste chocoladetaart!