Le Seigneur

Belgisch-Frans, Fusion

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans, Fusion
Accommodatie	tuin, airco, bar/lounge, terras
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Budget	€
Voorgerecht	€9,0 tot €9,0
Hoofdgerecht	€16,0 tot €16,0
Nagerecht	€5,0 tot €5,0

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:30
wo	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:30
do	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:30
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:30
za	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:30
zo	gesloten

Aaah Ghislaine!

In een zijstraatje van de ring vind je het vroegere Maison du Seigneur, het favoriete plekje van de burgerij waar Ghislaine De Becker decennia lang de plak zwaaide. Al in 1912 baatte haar grootmoeder de Ferme des Sept Drèves uit, waar de wandelaars van het Zoniënwoud elkaar ontmoetten om hun boterhammen met platte kaas en eieren met spek te verorberen, terwijl Marthe, haar moeder, zich in haar rijtuigje naar de markt op het Flageyplein begaf om er haar producten te slijten. Ghislaine, restauranthoudster in hart en nieren, die door een brand haar eerste zaak in Genval verloor, nam in 1971 de familiale boerderij over: een gepast decor voor het juiste publiek, dat er terecht kon voor communiefeesten en andere zondagse maaltijden. De onvermoeibare patrones begaf zich 's ochtends vroeg naar de markt, maar houdt zich nu vooral met haar tuin bezig.
Het nieuwe team van Le Seigneur, heeft de plek volledig heringericht. Ze hebben enkele wanden weggehaald en de ruimtes meer adem gegeven. Verder vind je er een mooi terras en de nog altijd even uitgestrekte parking. De kleinkinderen van de klanten van Ghislaine zijn intussen groot geworden kunnen hier terecht voor een interessante formule: voorgerecht voor 9€, hoofdgerecht voor 16€, dessert voor 5€ en lunch voor 9€. Om te beginnen val ik de gigantische calamaresringen aan. De textuur is niet echt een toonbeeld van perfectie en de overvloed aan look jaagt tot twee dagen nadien al mijn gesprekspartners op de vlucht. Ondertussen analyseert mijn vriendin haar vleessalade met citroenkruid. Het vlees oogt mooi, het rundsvlees is perfect gaar, maar we vragen ons af wat die stukjes camembert eronder te zoeken hebben? Als één van de charmante kelners komt afruimen legt hij ons uit dat de kaas in feite bedoeld was voor de kipsalade. Een foutje in de keuken kan altijd gebeuren! En die harde eieren? Mister Charming moet toegeven dat die misschien niet je dat zijn op rundsvlees met citroenkruid. Op naar het vervolg. Voor mij zijn dat geconfijte eendenboutjes, kroketten en een mangochutney die zich als volgt laat analyseren: mooie, nog krokante en lichtjes met azijn toebereide stukjes die zwemmen in een soort saus van ready-made mango. Met magret, ok, maar met geconfijt eendenvlees vraag ik me toch af wat de relevantie is van het zoetzure element? Bij wijze van wraak functioneert de meloen-paprikachutney van mijn vriendin wonderwel op haar gegrilde tonijn. We ronden af met chocolademousse en een moelleux die je ook overal kunt kopen. In een tijd waarin groothandelaars kant en klaar leveren hoeft niemand hier nog naar de markt.

Een ge-update Waterloos instituut met een hedendaags kader en een eclectische kaart, maar met een keuken die het niet helemaal waar maakt.