Belgisch-Frans
| Kenmerken | |
| Keuken | Belgisch-Frans |
| Specialiteit | Gastronomisch |
| Accommodatie | hotel, menu is beschikbaar in het Nederlands, aangepast voor andersvaliden, airco |
| Prijzen | |
| Budget | €Menu's voor €55, €58 en €60 |
| Voorgerecht | €29,5 tot €42,5 |
| Hoofdgerecht | €29,75 tot €53,0 |
| Nagerecht | €13,25 tot €13,25 |
| Openingsuren | |
| ma | van 12:00 van 19:00 tot 22:30 |
| di | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| wo | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| do | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| vr | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| za | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| zo | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
Zoveel onrecht!
Je kunt je inbeelden dat ik elke nieuwe uitgave van de Michelin-gids met argusogen volg! Ik snap dan ook niet waarom ze Michel Libotte (Au Gastronome in Paliseul) met zijn zinnenprikkelende streekkeuken een ster hebben afgepakt, terwijl de lompe bediening in de Sans Cravate in Brugge er eentje bijkrijgt. Ik heb in Parijs de driesterrenkoks Pierre Gagnaire en Alain Passard mogen ontmoeten en vraag me daarom af waarom mijn geliefde Yves Mattagne geen drie asterisken achter zijn naam mag zetten en waarom Devalkeneer van het Chalet de la Forêt nooit aan de bak is gekomen. Dit in tegenstelling tot die spelbreker van Le Pain et le Vin waar je voor een voorgerecht van vergeten groenten (twee gele wortels, een schorseneer en een halve pastinaak) €16.893 moet neertellen (maar dan zijn ze ook wel geschild...). Ik wil nog best even stilstaan bij de schoffering die Comme chez Soi is welgevallen, alhoewel... toch maar niet! Wynants en Rigolet kennen soms zwaktes, maar veel vaker en meestal word je er ontroerd en overdonderd! Dat gezegd zijnde blijft van alle Michelin-troubles dit jaar, één ding me bijzonder dwars zitten: het Maison du B'uf is zijn ster ontnomen. Wil dat kleine rode boekje nog iets betekenen: wat heeft dit dan te betekenen!? Hebben de Michelin-mannen er wel gegeten? Als je L'Inspecteur se met à table van Pascal Remy leest, bekruipen de twijfels je! We weten dat ze zo panisch zijn om de moleculaire keuken en de nieuwe trends te missen dat ze in het wilde weg traditionele adressen degraderen.
Ja, het decor van dit hotelrestaurant is burgerlijk en gedempt, maar dit is tenminste iets warms: zalig als het buiten zo grauw is! En ja, op het menu staan nog steeds de overwoestbare kaviaartartaar en de onveranderlijke runderrib in zoutkorst, maar je kan niet zeggen dat het de brigade van Jacky Chartier aan creativiteit ontbreekt. Persoonlijk heb ik er altijd overvloedig gegeten. Mijn laatste lunchbezoek resulteerde in fijngesneden stukjes kreeft op cannelloni van schelvisbrandade, lauwe vinaigrette met koriander en citroenschil: verrukkelijk! Ravioli van gekarameliseerde kalfszwezerik, kombowasap en passievruchten: uitzonderlijk! Verse tonijnrug versierd met gerookte oesters: wow! Bladerdeegtaart van zwarte bloedworst met zoete aardappelen, spätzle met pistaches, gestoofde groene kool: yes, yes, yes! En dan heb ik je nog niets verteld over Giuliano Gianotti, de uitstekende sommelier en over hoe hij je in de watten legt... Oké, ik geef toe, de rekening is soms even slikken.
Onwrikbare mijlpaal die schitterende creaties aflevert, maar de klassiekers toch blijft koesteren.