Belgisch-Frans
| Kenmerken | |
| Keuken | Belgisch-Frans |
| Specialiteit | Bistrokeuken |
| Accommodatie | terras, menu is beschikbaar in het Nederlands, kindvriendelijk |
| Prijzen | |
| Voorgerecht | €4,0 tot €12,9 |
| Hoofdgerecht | €9,5 tot €18,9 |
| Nagerecht | €0,0 tot €0,0 |
| Openingsuren | |
| ma | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| di | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| wo | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| do | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| vr | van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30 |
| za | van 19:00 tot 22:30 |
| zo | gesloten |
Is helaas al getrouwd met de kok!
Ja, zo ben ik nu eenmaal: aan de ene kant spoor ik je aan om verse sapjes te drinken, je vol te proppen met Omega-3 en evenwichtig te eten, en aan de andere raad ik je een tafel aan waar de saus, de gratin, de room en de gefrituurde gerechten van afdruipen. Jawel, de menselijke geest is een paradox. Soms heb ik zin in choucroute, de dag erna in sushi, en ik ben ook altijd te vinden voor een orgietje op basis van cassoulet. Ik denk dat die veelzijdigheid me geholpen heeft (en ook mijn mama, die me een vlot metabolisme en gezonde gewoontes bijbracht) om op mijn 40ste en met twee kinderen nog steeds het lijntje van een jong meisje te bezitten (52 kilo voor 1m63). Voilà, zo weten jullie alles!
Elke dag heb ik dus een andere honger (wat gezien mijn job mooi meegenomen is). In Brussel is er voor elke smaak en elk budget wat wils. Zo trekken we op een middag naar La Fille d'Emma. Het is er volle bak en we krijgen de laatste vrije tafel toegewezen. Een goedgevulde zaak, dat belooft! Het interieur is gezellig, misschien een beetje provinciaal, niet echt loungy. Het publiek komt vooral uit de buurt, vermeerderd met de bezoekers van Cavell, naast de deur. We durven wedden dat die, eenmaal ze van de kwaliteit hebben geproefd, vanavond terugkeren. We worden niet alleen verwelkomd door Martine (de dochter van Emma), wiens vader slager was in Ilot Sacré (toen er daar nog niet louter op toeristen gejaagd werd), maar bovendien is de verhouding prijs-kwaliteit hier dik in orde. Met een dagschotel (een keuze tussen vier suggesties) voor €8,90 - of €12,90 met een voorgerechtje en €15 met dessert - is het succes makkelijk te verklaren. Zelf kies ik voor de marcassin, die een beetje te zout is maar wel rijkelijk voorzien, terwijl Sergio zich over zijn wijngaardslakken uit Bourgogne buigt, die pienter in schattige porseleinen schelpjes geschoven werden.
Vervolgens val ik de eendenbout op een bedje van witlof aan, en vraag ik een supplement stoemp van de dag (met broccoli). Het kost me wel enige moeite om die helemaal naar binnen te werken. Ondertussen werpt mijn man zich op een perfecte onglet à l'échalote.
Verbazend genoeg, ondanks een bomvolle zaak, verloopt de bediening uiterst vlot. Gaëtan, de zoon van de patron, ontfermt zich over ons (en de naburige tafeltjes) met een zeldzame vriendelijkheid, ook als ik hem vraag om onze Cuvée de l'Améthyste (een Côtes du Rhône 2004 voor €24) eventjes koel te zetten. Wees gerust, we hebben hem niet ijskoud gedronken, we wilden hem gewoon een beetje opfrissen. We vertrekken voldaan en gelukkig, vastbesloten om nog eens terug te komen om de gevogeltekroketten met madeirasaus en de pens op de wijze van Caen te proeven.
Sympathiek buurtrestaurant dat Belgische en Franse streekgerechten samenbrengt tegen democratische prijzen.