La Marée

Belgisch

Kenmerken
Keuken	Belgisch
Specialiteit	Vis
Accommodatie	terras, kindvriendelijk

Prijzen
Voorgerecht	€5,5 tot €20
Hoofdgerecht	€15 tot €35
Nagerecht	€6 tot €10

Openingsuren
ma	gesloten
di	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
wo	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
do	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
vr	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
za	van 12:00 tot 14:00 en van 18:30 tot 22:00
zo	gesloten

Verlof tussen Kerstmis en Nieuwjaar en van half juni tot half juli.

Moeke heeft viskes gebakken

Met de opening van het Bronkstheater aan de Varkensmarkt is op de Vlaamse theateras van de AB tot het Kaaitheater de missing link ingevuld tussen de Beursschouwburg en de KVS. Hierdoor zit de nabijgelegen Vlaamsesteenweg in de lift. Als dat geen reden is om, samen met mijn aloude vriend Johan, de vaste waarde La Marée te checken? Nu ligt het eerder goed verstopte adresje plots centraal in een opbloeiende buurt. Gouden jaren breken aan.
Het is mooi weer vanmiddag en we drinken een frisse Jupiler (€2) als aperitief op het terrasje op het voetpad. Eigenaar Mario Alves geeft ons discreet een teken als onze voorgerechten klaar zijn. Zijn echtgenote Teresa staat in de keuken. Ze zijn van Portugese afkomst, maar serveren een Belgische viskeuken. Soms is het weekmenu Portugees met specialiteiten als caldeirada, een visstoofschotel.
We zitten nauwelijks in de sober ingerichte eetzaal of daar zijn onze voorgerechten al. Een mix (€12), een cilindervormige garnaal - en een ruitvormige kaaskroket, voor Johan en verse ansjovis (€7) voor mij. De garnaalkroket is lekker. De kaaskroket is echter enkel met Parmezaanse kaas gemaakt, geen spoor van gruyère of emmentaler. Een beetje zonde, want alle goede zaken bestaan immers uit drie. De ansjovis is kraakvers. Centaal op het bord liggen wat sla en tuinkers. Daarrond zijn de ansjovisfilets gedresseerd met erop fijn gesnipperde ajuin en peterselie. Met het partje citroen kan ik de zuurte zelf regelen. Een eenvoudig en fris voorgerecht dat naar de mediterrane roots van het huis refereert.
Als hoofdgerecht kiezen we allebei voor een gebakken vis op wijze van de molenaarsvrouw. De vis is hier zodanig vers dat hij niet moet worden gecamoufleerd met allerlei sauzen en liflafjes. Gewoon door wat bloem halen en in hete boter bakken. Hij wordt dan geserveerd met licht gebruinde boter, op smaak gebracht met citroensap en peterselie. Ik kies voor een democratische pladijs (€15), aan de overkant gaat de voorkeur uit naar een royale tong (€35). Deze twee platvissen zijn in de zomermaanden op hun best. Ze zijn dan het dikst en hebben geen kuit in de buik. Trouwens, een tong is hier nog steeds een tong. Ik zou de restaurateurs van l'Ilot Sacré niet te eten willen geven die half zo dure schartong als tong aan de toeristen verpatsen. Het vlees van zowel de tong als de pladijs is vast en smaakvol. In de winter is dat niet het geval. Eigenlijk zou er een vangstverbod op platvissen in de winter moeten komen want ze smaken toch naar niets. De frieten zijn heerlijk fait maison. Johan drinkt geen witte wijn, vandaar dat we een fles prijswinnende rode gekoelde 3 Pomares (€29,5) van Quinta Nova uit de Dourovallei kraken.
Als dessert snoepen we nog van een stuk Michoutaart (€6). Zonder twijfel hét huisdessert, gemaakt van biscuit, eiwit en crème Anglaise.
We wisten al dat koken geld kost. De rekening bedraagt dan ook €118,50.

'Kraakverse vis, dus de bereidingswijze à la meunière is hier ideaal. Probeer ook de Michoutaart'