La Branche d'Olivier

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Specialiteit	Streekgerechten
Accommodatie	airco, terras

Prijzen
Voorgerecht	€9,5 tot €15,0
Hoofdgerecht	€13,5 tot €25,0
Nagerecht	€6,0 tot €8,0

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:00
di	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:00
wo	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:00
do	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:00
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 23:00
za	van 19:00 tot 23:00
zo	gesloten

In het weekeinde open tot middernacht.

Bijzonder bevredigend!

De ontstaansgeschiedenis van Branche d'Olivier is er een in de trant van 'we bouwen voort op een succesvol concept'. Branche d'Olivier was altijd al een populair etablissement, maar wordt sinds twee jaar gerund door een nieuw team dat voorheen Les Brasseries George uitbaatte. Wie soms in Les Brasseries George kwam, zal niet vergeten zijn dat directeur Pascal Grare graag zijn zelf ontdekte pareltjes in de wijnkaart opnam. Verborgen in zijn keuken werkte chef Jean-Claude Demurger wat meer op de achtergrond, maar van hem herinner ik me vooral zijn sublieme entrecote die hij op magistrale wijze wist te bakken: krokant van buiten, rood van binnen en net genoeg smeltend vet erbij om het vlees op smaak te brengen. Maar op een mooie dag heeft dit succesduo zijn koffers gepakt en zijn ze neergestreken in de achterbuurten van Ukkel aan de rand van het Kinsendaalreservaat. Aan de Parijse bistro-inrichting hebben ze bijna niets veranderd, die is charmant en 'spot on'.
Hoewel ze van hun oude adres de zilte schelpdiersmaken meenamen, komt op deze kaart ook een heel scala aan vleessmaken aan bod. Als opwarmertje staat er een pot varkenspastei op tafel, die wordt gevolgd door de traditionele zuurkool en kalfskop! Bij de specialiteiten valt de pure Ierse ossenhaas met morieljes (soort zwam) op, samen met het zoogkalf met tuinkerspuree of rundsbiefstuk met ingemaakte sjalotjes. De visliefhebbers kunnen hun hart ophalen aan kabeljauwpuree met olijfolie en gepocheerde jonge tarbot. Persoonlijk laat ik me hier altijd verleiden door de filet américain, een mooi hoopje rundertartaar dat met liefde, geweten en karakter is bereid. Verder handgesneden frieten en een plukverse salade voor de nodige vezels en vitaminen. Omdat ik mijn kauwspieren een avondje vrijaf wil geven, besluit ik mijn maaltijd met een chocolademousse. Van chocolade dus, geen instantpudding die is aangelengd met wat klop-klop. Nee, dan hier: echte zachte pure chocolade, eieren en verse room! Wees maar niet jaloers: hoe langer ik dit beroep uitoefen, hoe slanker mijn taille! Als je veel proeft, word je vanzelf kieskeurig en ik ben al te oud om beleefd te zijn, dus eet ik mijn bord zelden leeg. Wat het eiwitvolume overigens betreft, zou ik er geen enkel bezwaar tegen hebben, als de restaurateurs hun porties zouden verkleinen (en vooral hun prijzen laten zakken!). Maar genoeg gastronomisch gefilosofeer; na het vertrek van Grare en Demurger ging het niveau bij Georges Neefs er flink op achteruit. Maar dat was slechts een tijdelijk dipje dat nu achter hen ligt. Les Brasseries is weer in vorm en de Branche d'Olivier schittert: dat noem ik nog eens een win-winoperatie.

Franse specialiteiten, onberispelijke bediening, romantisch terras: een must!