Bleu de toi

Belgisch-Frans

Kenmerken
Keuken	Belgisch-Frans
Accommodatie	terras, menu is beschikbaar in het Nederlands
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Prijzen
Voorgerecht	€12,5 tot €19,0
Hoofdgerecht	€15,5 tot €75,0
Nagerecht	€6,5 tot €10,0

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 23:00
di	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 23:00
wo	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 23:00
do	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 23:00
vr	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 23:00
za	van 19:00 tot 23:00
zo	gesloten

Helaas pindakaas

De feesten zijn achter de rug en we snakken naar eenvoud. Vandaar dat we naar Bleu de toi, met gevulde aardappel als specialiteit, gaan. Ultramarijnblauw is de kleur die als een blauwe draad doorheen het interieur loopt, maar deze look is helemaal out. Geforceerde jarennegentigbric-à-brac zoals in de Marollen vormt een mooi alibi om van alles dooreen te clashen. De tafel wiebelt, de stoelen zitten ongemakkelijk en er is bijna geen zitruimte. Achter mij staat op de grond een elektrisch verwarmingstoestel waarvan ik onmiddellijk het snoer uit het stopcontact trek, omdat ik anders instant geroosterd word. Ik heb al spijt dat ik Madame en Junior overtuigd heb om mee te komen. Dit gevoel wordt er niet beter op als we de kaart overhandigd krijgen door de gastvrouw, die een bijna misselijkmakend kokosparfum op heeft. De kaart is op zijn minst bizar te noemen. Naast de gevulde aardappelen is er ook een reeks kreeftbereidingen en salades. Allemaal zowel als voor- of hoofdgerecht te verkrijgen. Dan zijn er nog de vaste warme en koude voorgerechten, maar ook de voor- en hoofdgerechten hebben suggesties.
We bestellen een Oostends bintje (€25), een Brussels bintje (€15,50) en een zoete aardappel Iles Grenadines (€18). Hierbij deel ik met Madame een pretentieloos halfje Petit Chablis 2006 (€17) van GAEC de Oliveira Lecestre uit Fontenay-près-Chablis. We vinden de prijs-kwaliteitverhouding zodanig aberrant dat ik 's anderendaags naar de producent bel om te weten te komen wat zo'n flesje wijn nu eigenlijk kost. Het is nog erger dan we vermoedden: €3,25. Er wordt hier dus 423% winst gemaakt op de wijn! Junior bestelt een halfje Bru (€4,30), ook niet slecht qua prijssetting.
Daar zijn onze gevulde aardappelen al. Dit zijn echter geen aardappelen die gedurende 60 tot 75 minuten in een 200°C oven traag aangekorstten, maar wel tot een pusachtige brij kapot gekookte aardappelen waarvan de smaak in het beste geval als waterig is te omschrijven. Om dit te compenseren zit in alle drie de vullingen een roomsaus. Zoals mijn grootmoeder altijd zei: 'Met room kan je zelfs een kassei doen smaken.' Volgens de kaart zou er enkel in het Brussels bintje naast spekjes ook room mogen voorkomen. In het Oostends bintje
zou je naast grijze garnalen ook een beurre blanc en bieslook moeten aantreffen. In de zoete aardappel ten slotte, zou naast krabvlees, banaan en vanille, ook een mango coulis moeten zitten. Helaas pindakaas! Na de ontgoocheling stijgt opnieuw onze verontwaardiging over de hoge prijzen. Je moet het maar durven, tussen €15 en €25 vragen voor een smakeloze patat. Nog een geluk dat we niet voor het bintje kaviaar (€75) hebben gekozen.
Omdat we het hebben aangedurfd geen voorgerecht te nemen wordt ons zonder iets te vragen de dessertkaart onder de neus geduwd. Van de weeromstuit beslissen we geen nagerecht te nemen maar enkel een koffie (€3,50). Dit brengt de rekening op een schandalige €89,80. Dat is zeker de helft te veel.

Gevulde aardappel zou de specialiteit moeten zijn. Zeker de helft te duur.