Neptune

Frans

Kenmerken
Keuken	Frans

Openingsuren
ma	gesloten
di	gesloten
wo	van 13:30 tot 21:00
do	van 12:00 tot 19:30 en van 13:30 tot 21:00
vr	van 12:00 tot 19:30 en van 13:30 tot 21:00
za	van 13:30 tot 21:00
zo	van 13:30 tot 21:00

Eetkamergebeuren

Tegenwoordig is het al bistronomie wat de klok slaat. Dat is dus de contaminatie van bistro en gastronomie. Een restaurant waar het interieur niet belangrijk is, maar wat er in het bord ligt des te meer. Culinaire trend watchers hebben Neptune tot dé bistronomische place to be uitgeroepen. Dat ga ik met Madame doublechecken. De naam verwijst naar de parapluwinkel die hier ooit was gevestigd. De eetzaal is microscopisch klein, een zevental tafels (24 couverts). Nu begrijp ik waarom er weken op voorhand dient te worden gereserveerd. De open keuken ligt in het verlengde van de eetkamer en is al even lilliputterachtig. Studentenkoten zijn tegenwoordig beter uitgerust. Groot is mijn verbazing als ik door de kitchenette moet om op het toilet mijn handen te gaan wassen. Toilet is trouwens veel gezegd want het is eerder een bezemhok met een wc-pot in. Ik kan me voorstellen dat minder atletische mensen hier een lumbago opdoen bij een poging om de deur te sluiten. Als ik mij terug op mijn plaats heb gewrongen, zegt Madame mij wat onthutst dat we moeten eten wat de pot schaft. We moeten het vijfgangenmenu (€39) nemen, andere opties zijn er niet. Dit is dus eigenlijk geen restaurant maar een culinair eetkamergebeuren.
In een poging om er toch nog een fijne avond van te maken, bestellen we een glas champagne als aperitief, maar dat zal nooit onze tafel bereiken want daar is de pompoensoep met wasabikaviaar (met wasabi gekleurde en gekruide eieren van vliegende vis), gerookte paling en rauwe pompoenschijfjes al. De soep is niet warm genoeg. De rauwe pompoenschijfjes zijn oneetbaar en waren best geblancheerd. We krijgen deze gang zo snel omdat er in shiften van acht couverts (een paar tafels) wordt opgediend en wij het laatst toegekomen zijn van ons achttal. Vanaf nu moeten we echter even lang als de rest van ons achttal op de volgende gang wachten, gemiddeld een halfuur. Er blijken ondanks het zeer uitgebreide wijnbord geen halfjes wijn verkrijgbaar, dus nemen we maar een glas wit bij de vis en een glas rood bij het vlees (€5,50 per glas).
Ondanks al het voorgaande dient gezegd dat chef Nicolas Darnouguilhem kan koken. De zandsteenbaars is perfect gegaard, net als het gebraden anjouduifje. Alleen gaat het om een halve baarsfilet en een half duifje. Ik had best thuis wat kliekjes gegeten voor ik naar hier kwam, want de porties zijn anorectisch. Ondertussen doet mijn achternaam pijn want de stoelen zijn zo ongemakkelijk dat het wachten op de desserts zelfkastijdingproporties begint aan te nemen. Ook begint een migraine de kop op te steken door de hopeloze akoestiek, om nog te zwijgen van de hitte die uit de kitchenette de eetkamer inkomt. Hoewel ik niet rook, ga ik toch tien minuten op straat staan luchthappen. Ik ben blij als we de twee desserts eindelijk op hebben en na de rekening (€104) te hebben betaald naar huis mogen.

'Lekkere gerechten maar te lange wachttijden en een oncomfortabele setting'