Jaloa

Frans

Kenmerken
Keuken	Frans
Specialiteit	Gastronomisch
Accommodatie	airco

Openingsuren
ma	van 19:00 tot 21:30
di	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 21:30
wo	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 21:30
do	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 21:30
vr	van 12:00 tot 14:00 en van 19:00 tot 21:30
za	van 19:00 tot 21:30
zo	gesloten

Madurodam

Jaloa, het gastronomische restaurant van de ambitieuze chef Gaëtan Colin, is door de jaren heen van het Oud Korenhuis, over het Sint-Katelijneplein naar de Schuitenkaai verhuisd, steeds surfend op de niet te stoppen gentrificatiegolf richting Sint-Jans-Molenbeek. Colin kwam recent op een nogal bizarre manier op mijn radar. Hij kreeg immers op een mysterieuze wijze de Belgische wildcard voor de Bocuse d'Or, het wereldkampioenschap koken in Lyon, terwijl hij in de Belgische preselecties slechts tweede was geworden na Jeff Beyens van het Limburgse sterrenrestaurant Vivendum. Een goede reden om, samen met Madame, zijn kookkunsten eens tegen het licht te houden. We komen met een half uur vertraging in het restaurant aan, want de stad is tot een chaos verworden door een wilde MIVB-staking omdat, u leest dit goed, een metrobestuurder het nodig vond een reiziger af te tuigen.
De eetzaal bestaat uit twee niveaus. Wij krijgen een tafel in het bovenste deel met zicht op de keuken die zich achter een glazen wand bevindt. Jaloa blijkt een menurestaurant te zijn geworden. Je kan kiezen tussen een menu van vier (€58/€72 met aangepaste wijnen), zes (€78/€105) of negen (€95/€128) gangen. Deze menu's kunnen niet op papier worden bestudeerd. Wij kiezen voor het viergangenmenu met aangepaste wijnen. Er wordt enkel meegedeeld wat het hoofdingrediënt van de drie eerste gangen zal zijn: Sint-Jakobsnoot, zonnevis en entrecote. Als aperitief drinken we een glas Autréau blanc de blancs 1er cru champagne (€12). In deze prijs zijn twee hapjes inbegrepen: een aardappelsoepje met kreeft en een kubusvormige kroket van gekonfijte ham en foie gras. Die kunnen er mee door. Erger is het feit dat de afwasmachine aan de automatische keukendeur staat. Niet alleen moet ieder bord dat de keuken verlaat langs de afwas (wat tegen de FAVV-regels is), als echter de deur opengaat, stijgt het geluidsniveau van 65 naar 75dB om direct erna terug naar 65dB te zakken. Zeer vermoeiend en zelfs migraineverwekkend. Om nog te zwijgen van de muzak op de achtergrond.
Over het viergangenmenu kunnen we kort zijn. Het zijn muizenhapjes die in Madurodam thuishoren. Daarenboven is de grootte van de borden omgekeerd evenredig met wat er op ligt. Dat zet het minuscuul zijn van de porties extra in de verf. De gerechten zijn weliswaar met vakmanschap bereid, maar de op het eerste zicht schappelijke prijs van €58 voor vier gangen is eigenlijk een schande. Zelfs Madame vindt de porties te klein: du jamais vue. Blijkbaar beseffen restaurateurs dat ze het niet meer kunnen maken om hun prijzen nog verder op te drijven en dus beginnen ze nu de porties te verkleinen. Een geluk dat het brood van superieure kwaliteit is zodat ik mijn maag ermee kan vullen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de wijn ruim geschonken wordt. We betalen de rekening van €173 en gaan op zoek naar een frietkot dat nog open is. Oh ja, Colin brak in Lyon geen potten. Hij werd er veertiende op vierentwintig deelnemers.

Aberrant slechte prijs-kwaliteitverhouding door de nieuwe truc van de foor: de portieverkleining.