Kameleon Sky

Internationaal

Kenmerken
Keuken	Internationaal
Accommodatie	airco, terras
Mogelijkheden	vegetarische maaltijd

Openingsuren
ma	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
di	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
wo	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
do	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
vr	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
za	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30
zo	van 12:00 tot 14:30 en van 19:00 tot 22:30

Rien ne va plus

Mijn grootmoeder zei altijd: 'Ze moesten het een mens doen doen.' Dat geldt zeker voor het vrijwillig gaan eten in waardeloze restaurants. Neem nu ons wedervaren in Kameleon Sky. Even recapituleren: op Vaderdag ga ik met Madame naar Viage (ja, van die totaal betekenisloze reclame op tv, ik dacht eerst dat het om een ontharingsmiddel ging), het nieuwe casino van Brussel waar er op de bovenste verdieping een panoramisch 270° dakterrasrestaurant is geopend met een spectaculair zicht op de belangrijkste Brusselse landmarks: de Koninklijke Muntschouwburg, de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal, het stadhuis en het Justitiepaleis. Maar daarbij houdt het dan ook op. Onze calvarietocht begint op het moment dat we gaan zitten, althans proberen te gaan zitten want de witlederen banken zijn te laag in verhouding tot de hoogte van de tafels. We zijn als kleine kinderen die aan een te hoge tafel zitten. We horen hoe een nieuwe fles Taittinger brut wordt geopend. De bubbels (€10) zijn dus perfect. Jammer dat de bijbehorende hapjes een halfuur op zich laten wachten. Al goed dat we in a room with a view zitten. Bij het doorgeven van onze keuze blijken plots de duif (€19) en de wagyu rib-eye (€95) niet meer voorradig want: 'We hebben gisteren alles verkocht.' That was then and this is now. Een personeelslid zal later bekennen dat de wagyu nooit voorradig is, maar dat het op de kaart wel spectaculair oogt. Dan maar een risotto met truffel (€14) en een cromesquis van grijze garnalen (€14) als voorgerecht, gevolgd door Nebraska rundfilet (€38) en zeeduivel (€28).
Een cromesquis is een kleine kroket. Zo liggen er vijf op het bord van Madame. Ik heb met haar te doen omdat de korst wel van karton lijkt met erin een gestolde pap en hier en daar een microscopisch kleine garnaal. Hoe wordt zo'n kleine garnaal eigenlijk gepeld? Mijn risotto is goed qua consistentie maar de stukjes truffel die erop liggen smaken perkamentachtig, dus het truffelaroma wordt bekomen dankzij truffelolie.
Over de hoofdgerechten kunnen we kort zijn. De zeeduivel van Madame is uitgedroogd en mijn Nebraska rundfilet is niet bleu chaud maar gaat van bien cuit aan de buitenrand tot misschien saignant in de kern. Ik weet het: voor een chef is bleu chaud gene cadeau, maar dit vlees heeft een schoenzolensmaak die ergens tussen lever en leder zit. De maître d'hôtel is quasi gechoqueerd als ik hem vrank en vrij mijn mening geef. Hij brengt onmiddellijk de gevraagde rekening inclusief de hoofdgerechten. Twee minuten later staat hij echter terug aan onze tafel om zich uitvoerig namens chef Michaël Maas te verontschuldigen want na controle blijken de hoofdgerechten inderdaad niet door de beugel te kunnen. De rekening wordt vervangen zodat we enkel het aperitief en de voorgerechten dienen te betalen (€51,50). Een terechte geste maar voor ons is het: rien ne va plus.

'Spectaculair panoramisch terras. Al de rest is 'fake''