
Drama 1u59, 2010
Robuuste regie en echte emoties
Postapocalyptische pret: het lijkt een contradictio in terminis en toch scoort de gemiddelde 'de wereld is eraan, maar wij moeten verder'-prent redelijk hoog op de entertainmentschaal. De barre Mad Max-films bevatten hilarische hoogstandjes zoals dat onvergetelijke boemerangmoment, Will Smiths lijkbiddersmoel maakte van I Am Legend een 'Bad Boys op downers' en het digitale vuurwerk van 2012 deed denken aan een gay parade from hell.
Laat het duidelijk zijn: deze adaptatie van het gelijknamige boek van Cormac No Country for Old Men McCarthy hoort niet thuis in dit it's the end of the world as we know it and I feel fine-lijstje. De kannibalen die hier de ronde doen hebben niks van de potsierlijke leernichten uit de Mel Gibson-trilogie, de vluchtig passerende levende lijken vegen de vloer aan met hun cgi-tegenhangers uit het voorgenoemde Smith-vehikel en al die omvallende bomen zijn een stuk angstaanjagender dan de uit nullen en enen opgetrokken poppenkast in Roland Emmerichs recentste ramp.
Het dagdagelijkse leventje van de Man en de Jongen (fantastische gespeeld door Viggo Mortensen en jonge belofte Kodi Smith-McPhee) is dan ook allesbehalve een makkie. Ze hebben het einde der tijden meegemaakt, hun echtgenote en moeder (rol van Charlize Theron) gaandeweg verloren en trekken doorheen een van de donkerste versies van de Verenigde Staten die je ooit op het witte doek zal zien.
Ook op andere gebieden ontwijkt The Road de hedendaagse Hollywoodkoers. Zo voelen zaken als verwondering en tederheid voor de verandering als Echte Emoties aan, worden verscheurende levensvragen allesbehalve uit de weg gegaan en komen de robuuste regie van The Proposition-maker John Hillcoat en de sombere score van Warren Ellis en Nick Cave nooit geforceerd over. Waarom dan geen 5 sterren? Omdat het ietwat overemotionele einde niet kan tippen aan de mokerslag van een finale van zielsgenoot There Will Be Blood. Soms moeten we écht streng zijn.
Een man en zijn zoontje doorkruisen een verzengd Amerikaans landschap, bedekt met de as van een vergane wereld. De man kan zich de tijd ervoor nog herinneren, het jongetje kent alleen dit dode landschap. Het enige wat hun rest is te overleven, en zich vast te houden aan de kostbare brokstukken van hun eigen menselijkheid. Ze zijn alles voor elkaar. Een gruwelijk mooie en wanhopige film, die doortrokken is van tederheid en verbeten vertrouwen.
Release datum: 27/01/2010