Kwak - Oortjes Dicht en Kontje Toe

Kids / Theater

- Ã,Â"Ik zou je kunnen opeten van verliefdheidÃ,Â", zegt de vlieg.
Ã,Â"Dat is nu net wat ik niet doe, omdat ik je graag zieÃ,Â", zegt de kikker.
Ã,Â"En toch is het dat wat verliefde mensen doen met elkaarÃ,Â", zei de vlieg.
Ã,Â"HapÃ,Â", zei de kikker.
Een wonderlijke creatie voor grote en kleine mensen. In een heel eigen zwembadinstallatie wordt de kleine wereld van de kikkerprins een fijn bubbelend bellen- en waterparadijs. Een stand-up voorstelling in en rond nat en groen, vol vormelijk absurde en surrealistische elementen, dada, en pop-art. Een spetterende groenige versie van De Kikkerkoning van de gebroeders Grimm. Vier spelers-poppenfreaks-videomakers en muziekbeesten maken samen een keiharde maar poÃ_«tische versie van dit sprookje. Speels en ondeugend, maar vooral heel fijn om mee te maken, zo samen met onze voeten in het water...

CC Strombeek
www.ccstrombeek.be

Over Kwak - Oortjes Dicht en Kontje Toe

Creativiteit in de kikkerpoel

Wie een voorstelling van Froe Froe bezoekt weet wat hij mag verwachten.Niet dat de producties voorspelbaar zijn, maar de stijl van Froe Froe is herkenbaar en uniek.Vaak krijgt een 'gekend¿ verhaal een onconventionele twist, altijd wordt het verteld met een combinatie van acteurs, poppen, multimedia en muziek. Je zou denken dat er na jaren Froe Froe sleet kom op de formule, maar Kwak -met de scabreuze ondertitel 'Oortjes dicht en kontje toe¿-bewijst nog maar eens dat Froe Froes creativiteit kinderen én volwassenen betovert.
De kinderen zitten scène sur scène rond een fontein en een parasol/projectiescherm.Poppenspeler Gert Dupont maakt gebruik van een arsenaal poppen gaande van groot tot piepklein.Hilde De Baerdemaeker fungeert als verteller,Martine de Kok toont zich allround als muzikant/actrice.
Van het oorspronkelijke Grimmsprookje houdt Froe Froe alleen de oerstructuur over (uitdaging-queeste-verlossing) en het gegeven van de kikkers. De kikkerprins Baldrik (de stomme knecht uit Blackadder?) voetbalt het liefst alleen. Zijn vader, de vraatzuchtige kikkerkoning, denkt de hele dag alleen maar aan eten, zodat hij af en toe ook een kikkerzoon naar binnen speelt. In een nabije poel wordt een onuitstaanbare kikkerprinses gestraft en omgetoverd tot een mensenmeisje. Wanneer het meisje de gouden bal van de kikkerprins vindt, eist ze dat hij in ruil voor de bal met haar trouwt. De prins belooft makkelijk, denkend dat het meisje hem niet kan volgen in het water. Maar hij heeft te doen met een betoverde kikkerprinses...
Geheel in lijn met de aloude functie van sprookjes als uitlaatklep voor onderbewuste angsten en verlangens, gaat Froe Froe op een ongegeneerde manier om met de perverse elementen van het verhaal. Zo wordt de prinses opgegeten door de kikkerkoning, maar verschijnt ze even later, na een glibberige tocht door zijn spijsverteringsstelsel, gewoon uit zijn kont. Soms zijn de elementen een call to reality: de kikkerprins is een eenzaam jongetje, de kikkerkoningin een alleenstaande moeder.
De spelers krijgen dit verteld,want hun ironische speelstijl maakt de kinderen 'groot¿,installeert een complicité waarbij ze meer weten dan de personages.Dat schept afstand en veiligheid (ze zitten niet in het spel)en tegelijkertijd worden ze volwaardig behandeld.Tenslotte zorgt het geknipoog voor een flegma dat wij ook als volwassene kunnen smaken.Kwak ieen knotsgekke variant op een oud sprookje, gemaakt met plezier en vakmanschap en zonder moraliteit.